Categorie archief: Terugblik 2014

Kerstviering 2014

De kerstviering begon met een sfeervolle eucharistische dienst in de Petrus en Pauluskerk. Het thema van de kerstviering was “Engelen”. Onze Gildeaccoorden zongen prachtige liederen en zoals ladyspeaker José Collaris later zei ”wij hebben onze eigen engelen”!

Na de dienst werd de viering in het Streeperkruis voortgezet. De dames werden ontvangen met een kopje koffie en een bonbon. José opende de avond en na een woord van onze voorzitster Annie Beunen, werden de postduiven bedankt voor het in wind en weer bezorgen van de WIJzer.

Het diner was uitstekend, traiteur Tossaint weet ons steeds weer te verrassen met zijn creaties! Tussen de gangen van het diner, trad het Landgraafs mannenkoor St.Joseph op.
Het koor, ongeveer 50 mannen sterk, zong sfeervolle kerstliederen. Gerrie Drabbe vertelde een bijzonder kerstverhaal uit 1944. José Collaris sloot de avond af met een kerstwens voor alle mensen en iedereen ging met een warm gevoel naar huis.

Annemie Gelissen

[nggallery id=65]

Sinterklaas

Helaas was de Sint niet lijflijk aanwezig…maar de dames hebben zich bezig gehouden met FEESTELIJK INPAKKEN. Een aantal medewerkers van VAZOM hebben ons begeleid met de kunst van het inpakken, van doosjes maken tot de meest verrassende creaties! In de pauze werd onder het genot van koffie en lekkers een aantal vragen gesteld over de sint, bijvoorbeeld,  waar hij geboren was, wat zijn moederspraak was, wie zijn kist met botten gestolen had en nog meer van deze wetenswaardigheden. Het was weer als vanouds een gezellige en knusse sint bijeenkomst.

[nggallery id=77]

Kunstcyclus 2014

Dit jaar was het weer prettig om o.l.v. Léon van Loo gezamenlijk kunst te kijken. Léon had weer een gevarieerd aanbod. Van Mark Rothko tot het Pergamon museum in Berlijn.
Van de cultuur en bovendien de nátuur van IJsland tot aan het kleine meest spirituele kerkje van Merkelbeek. En nog vele kleinere onderwerpen. Het leuke ervan is dat Léon ook altijd de actualiteit in de gaten houdt.

Dit jaar dus de grote overzichtstentoonstelling van Mark Rothko en toen hij hoorde dat er een excursie gepland was naar de Villa Hügel in Essen had hij daar ook nog plaatjes van.
Het zijn altijd hele informatieve en ook gezellige bijeenkomsten. Deze keer was het in Sfeercafé Belvauer en die had hele lekkere aangeklede koffie. Doen we volgend jaar weer en dan is ook Léon weer voor de 10e keer van de partij.

Een schat aan talenten

In het kader van het jaarthema “Een schat aan talenten” organiseerden wij op 13 oktober een middag, waarin ruim aandacht was voor vrouwen met bijzondere talenten. In eerdere bijeenkomsten was er vooral de nadruk op de creatieve talenten. Nu waren het talenten van een heel andere orde. Marielle Beusmans van KVG Limburg leidde ons door de middag en intervieuwde enkele deelnemers.

Tessa Kokkelkoren gaf onder begeleiding van Jo Heusschen in 2 optredens een aantal prachtige liederen ten gehore, die qua inhoud ook nog afgestemd (b)leken op het thema van de middag. Wat een stem en wat een bezieling. Wat een talent!

Daarna was het tijd voor het verhaal van Kim van Dinther. Misschien heeft u Kim wel eens in een tijdschrift of op TV gezien, maar haar verhaal blijft indrukwekkend. Geboren zonder armen, maar met een wilskracht en doorzettingsvermogen van 10 anderen. Haar motto is: Als je iets wil bereiken, een doel voor ogen hebt, ga ervoor en laat je door niets of niemand tegen houden. Zo heeft zij een zelfstandig leven opgebouwd, met een baan, een eigen huishouden en tal van bezigheden en hobby`s. Een groot hoogtepunt in haar leven was de geboorte van haar dochter. Inventief en zo onafhankelijk mogelijk zorgt Kim , met wat hulp van haar moeder, voor haar. Een zelfbewuste jonge vrouw, een mooi voorbeeld voor anderen!

Na de pauze was er aandacht voor bijzondere talenten uit ons eigen Vrouwengilde:  Betty de Zwaan vertelde over haar groeiproces in de functie van bestuurslid. Als lid van een afdeling van de NBvP ( Ned. Bond van Plattelandsvrouwen) in West Brabant werd zij gevraagd om bestuurslid te worden in de provincie. Na 3 jaar werd zij uitgenodigd voor het Hoofdbestuur in den Haag. Naast het feit dat het leuk was om te doen, kreeg zij de kans zichzelf verder te ontwikkelen. Door de samenwerking met Unicef Nederland  heeft Betty  o.a. micro-projecten bezocht in Nepal. Vrouwen die als groep een bedrijfje wilden starten en geen lening van de bank kregen werden daarbij geholpen. Met haar verhaal heeft zij talloze afdelingen in het hele land bezocht. In 1995 is Betty met een delegatie van de NBvP naar de wereldvrouwenconferentie in Beijing geweest. Het onderwerp was: kritisch consumeren en produceren( over duurzame ontwikkeling in ontwikkelingslanden). Dit is nog steeds een actueel onderwerp. Je kunt dus klein beginnen en al lerende je talenten verder ontwikkelen.

Willy Vrolings was lange tijd vrijwilliger bij de Stichting Europese Kinderhulp. In de landelijke afdeling was zij afgevaardigde voor de provincie Limburg. Deze stichting organiseert vakanties voor kansarme kinderen uit diverse Europese landen die door armoede en achterstand niet op vakantie kunnen. Doel is vooral het geven van warmte, liefde en aandacht. Willy was met name betrokken bij de vakanties voor Franse kinderen. Zij haalde hen op in Parijs en zorgde er hier voor dat ze bij de gastgezinnen terecht kwamen. Ook in haar eigen gezin werden jarenlang Franse kinderen opgevangen. Het heeft onder meer geleid tot vriendschappen en blijvende contacten met sommige (inmiddels volwassen) kinderen.

Anny Ketelaars gaf ons een inkijkje in haar vrijwilligerswerk in het Hospice in Heerlen. Met ongeveer 60 collega-vrijwilligers vormt zij een team dat door de bewoners en hun familie, maar ook door het bestuur zeer gewaardeerd wordt. Als vrijwilliger verrichten zij allerlei taken. Van samen met een professional de bewoner verzorgen, de bedden verschonen, de kamer poetsen en strijken tot een praatje maken aan het bed, voorlezen, de bewoner naar toilet begeleiden, de familie opvangen en zorgen voor koffie. Soms helpt de vrijwilliger de bewoner ook om het bezoek wat te doseren. Er is een kookploeg die iedere dag zorgt voor versbereide maaltijden en de tuinploeg onderhoudt de mooie tuin. Iedereen is welkom. Mensen die toe zijn aan een Hospice, mogen vooraf komen kijken of zij er wel willen wonen. De reactie is tot nu toe altijd positief geweest.

Kunstclub bezoekt het Aken van Karel de Grote.

Op maandag 15 september 2014 ging een groep van 18 dames in Aken op stap met gids Paul de Wit, een bevlogen verteller. We brachten o.a. een bezoek aan de vestingswerken, recente opgravingen, de Altstadt, het Centre Charlemagne, de Dom met de Schatzkammer en de Puppenbrunnen. En Paul wist over alles heel veel te vertellen. Ook verraste hij ons met hap-snap-slok verrassingen onderweg: bonbons, kruidenlikeur en Aachener Printen. Geluncht werd in lunchcafé das Kaffeekännchen, heel lekker en gezellig. Na afloop is nog een aantal deelnemers gaan dineren bij restaurant Pontgarten. Ik denk dat iedere deelnemer het een zeer geslaagde dag vond.

Hannie Kleijnen.

[nggallery id=63]

Lezing historisch eten op 9 oktober 2014

Hans Bilo vertelde ons over het leven en eten van de afgelopen 2000 jaar. Daarbij werd dieper ingegaan op historische/vergeten groenten, op de mijnwerkersperiode  en op de tweede wereldoorlog/bezetting/bevrijding.

Het thema was een ode aan de moeders, echtgenotes en oma’s, die er altijd voor zorgden dat er (goed) eten op tafel stond. Vaak wisten zij van “niets” iets lekkers te maken. En om alles zo inzichtelijk mogelijk te maken, kwamen er allerlei hapjes langs van vóór de Romeinse tijd, de Romeinse tijd, de middeleeuwen en diverse periodes hierna, tot en met de mijnwerkersperiode.

Als ik goed geteld heb, waren dat meer dan 20 verschillende lekkernijen. En alles zelf gemaakt door Hans Bilo. Wat hebben we gesmuld! Hans kreeg dan ook terecht een daverend applaus na afloop. Als klap op de vuurpijl kreeg iedereen ook nog een pakketje met de recepten mee naar huis. Het was wederom een zeer geslaagde avond, volledig gesponsord door het Bestuur van het Vrouwengilde.

Hannie Kleijnen.

[nggallery id=62]

Korte wandeling Tevenerheide

Dinsdagmiddag hebben wij met 22 personen een prachtige rondwandeling op de Tevenerheide gelopen. Het weer was prachtig, we hebben kraanvogels over zien trekken, de herfstkleuren waren in alle schoonheid te zien. Aan het eind van de wandeling koffie gedronken met een heerlijk stukje vlaai in de vernieuwde “kantine” van de manege Heihof.

De dames en heer hebben genoten van een mooie herfstmiddag!

[nggallery id=61]

Kunstclub bezoekt atelier Ambro Dritty

Op 27 oktober waren we met de Kunstclub op bezoek in het atelier bij Ambro Dritty. Het was een mooie, maar echte werkruimte met overal nog de sporen van verf. Ambro vertelde ons eerst iets over zichzelf, hoe hij naar Amsterdam ging om filosofie te studeren, maar later ontdekte dat hij, dat hij schilderen veel leuker vond. Hij vertelde over zijn werk en gaf tevens uitleg hoe zijn Hallicinarium met de geschiedenis van Kerkrade verweven is. Het heette dan ook: Het geheim van Kerkrade. Dit werk bevat een aantal panelen ( geschat op een stuk of 9) en via een powerpoint kregen wij dit hele geheim ontrafeld. Ambro is een veelzijdig kunstenaar en behalve zijn vrije werk schildert hij ook portretten. Er stond een groot doek van een tandarts in actie en daar wilden de dames wel meer van weten. We konden o.a. een fotoboek inkijken met daarin nogal wat burgemeesters en andere bekende mensen uit Limburg, die ook geportretteerd waren door Ambro. Hij geeft ook cursussen aan wie graag zelf wil leren schilderen. En, zoals ieder mens heeft hij een droom om een groot kunstwerk in Kerkrade te realiseren. Daarvoor verkoopt hij kleine houten sculptuur(tjes), beschilderd om dit t.z.t. te realiseren.  Ja, ook kunstenaars hebben zo hun dromen en plannen en hopen dat wij, de kijkers, op termijn hiervan zullen genieten. De dames van de kunstclub gingen allemaal enthousiast naar huis.

Betty de Zwaan

[nggallery id=60]

Natuurwandeling o.l.v. Jos Littmann

Samen met onze natuurgids Jos Littmann hebben wij een natte, maar mooie wandeling gemaakt in de omgeving van de Kleikoelenberg in Landgraaf. Veel vrouwen van het VGL weten nu waar de Puddelerberg, Kleikoelenberg en de Arendsberg liggen. Op deze manier leren mensen hun eigen leef en woonomgeving kennen.

Na afloop hebben wij in het IVN Home nog koffie gedronken met een plak cake erbij, verzorgd door Jos en Marlies

[nggallery id=59].

 

Ontmoetingsmiddag

 

Deze middag begon met een gezellig koffie koffiedrinken, de dames van de Melaniawerkgroep verkochten weer lekkers voor bij de koffie. De opbrengst was voor het Melaniaproject.

Na de opening door Annie Beunen, mochten we Frau Eva-Maria Neumann welkom heten.
Mevrouw Neumann heeft een boek geschreven over haar vlucht uit de DDR. Zij vluchtte met haar gezin, man en een dochtertje van 3 jaar, in een kofferbak van een auto. Helaas werden zij aan de grens gearresteerd. Zij verteld over de tijd in de gevangenis en de gevolgen die deze op de rest van haar leven hebben.

De dames in de zaal waren muisstil, zelden zo’n stilte gehoord in een zaal met bijna tachtig vrouwen.  Het was indrukwekkend, we hebben er allemaal over gehoord, het leven in de DDR. Om het van een “zeitzeuge”, zoals zij het noemde te horen, maakte het bijzonder.

Het was een andere ontmoetingsmiddag… maar het leven bestaat uit diversen aspecten en dit was er een van.

Melaniadag

Verslag 21 mei

Melania dag bij KVG Landgraaf

Op 21 mei heeft een bijzondere Melania middag plaatsgevonden in het Zuiden des lands: Landgraaf.

KVG Landgraaf ondersteunt al vele jaren Melania projecten en in het bijzonder projecten uit Indonesië. Ook recentelijk hebben ze geld gedoneerd aan een project in de Indonesische stad Cilegon, waarbij vrouwen hoofddoeken zullen verkopen op de markt die zijzelf prachtig decoreren met pailletten en kralen.

Het bestuur van KVG Landgraaf had deze dag georganiseerd om de vrouwen van KVG Landgraaf te informeren over de projecten van Melania, spullen te verkopen .

De grote zaal vulde zich met maar liefst 50 vrouwen. Iedereen had alvorens het programma begon de tijd om, onder het genot van een kopje koffie of thee, rustig bij te praten.

Ik, als regioverantwoordelijk  Indonesië bij Melania, was  blij de middag af te trappen met een presentatie. In deze presentatie gaf ik als eerste uitleg over hoe Melania zich verhoudt tot de hedendaagse (kritiek op) ontwikkelingssamenwerking. Belangrijk hierbij was dat iedereen in de zaal ook kon meediscussiëren waardoor interessante gesprekken op gang kwamen. Vervolgens zoomde ik in op het land Indonesië en tot slot heb ik een uitgebreide uitleg gegeven over het project.

Na de presentatie was het tijd voor een pauze. Maar niet zomaar een pauze. Het bestuur van KVG Landgraaf had zelf heerlijk Indonesisch gekookt waar iedereen tijdens de pauze van kon genieten. Ook konden de vrouwen rondlopen langs de opgemaakte tafels waar allerlei spullen werden verkocht. De opbrengsten hiervoor gingen uiteraard naar de projecten.

Een van de tafels bleef onaangeraakt, hier stonden namelijk de cadeaus voor de bingo. Alle vrouwen kregen na de pauze nummers uitgedeeld waarbij zij kans maakten op een prijs naar keuze. Een spannende bingo volgde dus waarbij vele vrouwen in de prijzen vielen. De hoofdprijs was een mooie rode tas, die tot mijn blijde verbazing aan mij werd geschonken.

Al met al was het een succesvolle en vooral erg gezellige middag.
Wij danken KVG Landgraaf voor de geweldige organisatie, inzet en steun!

 

 

Stadswandeling Vaals met bezoek aan glasblazerij

Het begon druilerig maar het enthousiasme van Riet zorgde voor de zon. Zij heeft verteld over de geschiedenis van Kasteel Bloemendal, vroeger was het een kostschool met nonnen. Nu wordt het kasteel gerund door familie van de Valk. De locatie is prachtig ook de bijbehorende tuin. We hebben verschillende kamers, waaronder de bruidssuite, bezichtigd.

Daarna wandeling door oud Vaals. Ook hier kregen we weer uitvoerige uitleg met de nodige anekdotes. In de Kopermolen stond koffie met vlaai voor ons klaar. Toen was het tijd voor een bezoek aan de glasblazerij. Wat een kunstenaar is die man, de liefde voor zijn vak is duidelijk. Wij hebben o.a. gezien dat hij van een bolletje vloeibaar kristal, een prachtige schaal maakte. Na afloop hebben we zijn kunstwerken in de winkel bewonderd en toen we de winkel verlieten werden we overvallen door een hoosbui maar dat kon de pret niet drukken, voldaan zijn we huiswaarts gekeerd.

[nggallery id=57]

Wandeling met gids Jos Littmann

Op dinsdag 29 april 2014 hebben we kunnen genieten van een wandeling in de omgeving van Ubachsberg. Er werd gewandeld over “het Eiland van Ubachsberg” en werd er aandacht besteed aan “het Eiland van Nieuwenhagen”. Dit was voor velen een verrassing.
Het thema van de wandeling was;”Genieten van het landschap en vergezichten”.

Wie Ubachsberg wil bezoeken moet – van welke kant men ook komt – bergop gaan. Het dorp ligt als het ware als een “eiland” op een heuvel. Dit “Eiland van Ubachsberg” staat te boek als bijzonder aardkundig object. Het betreft een “eiland”, gevormd door de tussen de 1-2 miljoen jaar geleden hier stromende “Oostmaas” (oostelijk van Ubachsberg) en de naar het Noorden stromende “Westmaas”. En dit geldt ook voor “het Eiland van Nieuwenhagen”.

Aan de oppervlakte zijn nog steeds overblijfselen van verwerings- en verkiezelingsprocessen uit het Tertiair te vinden. Gedurende de verschillende ijstijden is het gebied steeds afgedekt met een dikke laag löss. Door de invloed van de Maas is het Limburgse land gevormd en kunnen we nu genieten van een prachtig glooiend landschap.

Het Plateau van Ubachsberg of  “het Eiland van Ubachsberg” is een plateau in het Heuvelland in Nederlands Zuid-Limburg dat ontstaan is door de erosie van omliggende rivieren en beken. Het gebied is een golvende laagvlakte die langzaam afloopt richting het westen. Ze strekt zich uit van de Kunderberg en Putberg in het noorden, Elkenrade en de Eyserbosschen in het zuidwesten en het Froweinbos, Bosschenhuizen en Huls in het zuidoosten. Aan de zuidzijde wordt het plateau begrensd door het dal van de Eyserbeek, aan de zuidwestzijde door het Geuldal, in het noordwesten door een laagte tussen dit plateau en het Centraal Plateau en aan de noordzijde door het dal van de Geleenbeek en diens zijbeken in het Bekken van Heerlen. Aan de noordoostkant gaat het plateau over in het Plateau van Spekholzerheide dat over een lage rug in noordelijke richting uitkomt op het Plateau van Nieuwenhagen.

Na genoten te hebben van de mooie vergezichten over het Limburgse land, werd ook genoten van een heerlijke kop koffie met gebak bij de Bernardushoeve. Met de wetenschap dat naast “het Eiland van Ubachsberg” ook een “Eiland van Nieuwenhagen” bestaat, ging iedereen voldaan naar huis.

[nggallery id=56]

25 jarig jubileum gildeaccoorden

 

Het jaarlijkse optreden van de gildeaccoorden in het Ströatje vond dit jaar plaats op 24 april.

Na vele uren repeteren was het dan zover. Voor een volle zaal zongen de dames voor de pauze vooral bekende operette en opera liedjes. De liedjes werden afgewisseld met een traditionele dans en een muzikaal intermezzo.  Na de pauze waren de gospels aan de beurt. Daarna mocht het publiek met meerdere bekende liedjes meezingen.

Ook nu werden de liedjes afgewisseld met muziek en sketches. Het hoogtepunt van de avond was het optreden van enkele beroemdheden zoals Maria Callas en de Rolling Stones. Het publiek heeft genoten. Het was een bijzondere avond want de gildeaccoorden vierden hun 25 jarig jubileum. Reden om de dames in het zonnetje te zetten en ze te bedanken voor hun grote inzet en enthousiasme. Namens het Vrouwengilde heeft de voorzitter van ons gilde de dames tijdens een van de repetities dan ook verrast met vlaai en een geldelijke bijdrage. Op de avond zelf kregen de dames allemaal een mooi boeketje bloemen. Al met al dus een succesvolle en gezellige avond.

[nggallery id=55]

Kunstclub: bezoek Museum Land van Valkenburg.

Op 17 april bezochten 11 kunstclubleden het Museum Land van Valkenburg, met name de tentoonstelling “Terug naar Kasteel Oost”.

Onze gids, mevrouw Resi Vervoort, hield een boeiende lezing over het ontstaan van de kunstenaarsgroep van Kasteel Oost tijdens de Tweede Wereldoorlog, een generatie bevriende kunstenaars die aan de Duitse Kulturkammer wilden ontsnappen en in het gastvrije Limburg een goede schuilplaats tijdens de oorlog vonden.

In 1942 arriveerden daar op de fiets Teun Roosenburg met twee vrienden Piet Damsté en Hanni Rädecker. Jopie Goudriaan voegde zich bij hen en trouwde met Teun Roosenburg.
Het echtpaar Roosenburg maakte van Kasteel Oost een trefpunt voor andere kunstenaars tijdens en ook na de oorlog. Hans van Norden, Nicolaas Wijnberg en Herbert Fiedler bleven ook later regelmatige gasten van Teun en Jopie Roosenburg. Samen met Limburgse kunstenaars onder wie Rob en Marijke Stultiens, Charles Eyck, Jacques Vonk en Daan Wildschut vormden ze één grote kunstenaarsfamilie. Een bindende factor vormde het Zuid-Limburgse landschap, waarvan ze hielden en dat door velen van hen is uitgebeeld. Deze bloeiende Zuid-Limburgse kunstperiode herleefde in Museum Land van Valkenburg. Op de expositie ‘Terug naar Kasteel Oost’ waren zoveel mogelijk kunstenaars die op kasteel Oost verbleven, met topwerken vertegenwoordigd. Kasteel Oost groeide vooral ook na de oorlog uit tot één grote kunstenaarsfamilie. Ook andere vormen van kunst speelden een grote rol: muziek, dans en literatuur.

Na de lezing kregen wij een rondleiding door de expositieruimten. Heel apart was, dat de dochter van één van de schilders (Hans van Norden) ook aanwezig was. Zij wist heel veel te vertellen, omdat zij een groot deel van haar jeugd in Kasteel Oost had doorgebracht. Na de rondleiding was er nog gelegenheid een documentaire te bekijken van Hans van Helmond en Cor Leverdingen die een beeld gaf van de betekenis die de kunstenaars van Kasteel Oost hebben gehad voor de kunst in Zuid-Limburg.

Ik ben ervan overtuigd dat alle 11 aanwezigen het een geslaagde kunstmiddag vonden.

Hannie Kleijnen-Maassen.

[nggallery id=54]

Bezoek aan de rechtbank in Maastricht

Op 12 en 13 maart togen  we met 2 groepen van ongeveer 25  leden naar Maastricht voor het bijwonen van een zitting van de politierechter. Dat is een strafzitting waarbij de officier van justitie, een griffier en een rechter aanwezig zijn. De zaken worden in 1 keer helemaal afgehandeld. Het gaat daarbij om delicten waar maximaal 1 jaar straf op staat. Jassen en tassen (zonder schaartjes, nagelvijltjes en steekkammen e.d.) gingen bij de ingang door een scanapparaat en wij werden een voor een door een soort detectiepoort geloodst.
De zaken die be
handeld werden hadden voor een deel te maken met teveel alcohol in het verkeer, maar ook met winkeldiefstal, met bedreiging en bevuiling van agenten die hulp kwamen bieden en met huiselijk geweld. Met name de tweede dag waren we onder de indruk van de heftigheid van sommige gebeurtenissen. Onze aanwezigheid werd niet door alle verdachten op prijs gesteld, maar de rechter zei  tegen hen dat dat nu eenmaal hoort bij een strafzitting. Het voelde soms wat ongemakkelijk. Verder viel het ons op dat vrijwel in elke zaak door de rechter minder straf werd toegekend dan geëist was door  de officier van justitie. De rechter informeerde daarbij ook naar de persoonlijke omstandigheden van de verdachten. Af en toe kregen we een stukje nadere uitleg. In een enkele zaak maakte de rechter ook een beetje gebruik van onze aanwezigheid door (met een kort oogcontact naar ons) bij de verdachte door te vragen op wat pikante details. Hij leek daar wel plezier in  te hebben. De verdachte in die zaak scheen er weinig last van te hebben en vertrok na afloop met enige bravoure en een vrolijke groet tegen ons : “dag Dames”. Al met al twee bewogen en leerzame  ochtenden.

Themadag

 

Op 18 maart waren we te gast bij de zusters in Wahlwiller. We werden ontvangen met koffie. Daarna gaf Bertie Bemelmans een lezing over: Zien is meer dan kijken.

Veel wisten we al, maar we werden ons toch meer bewust van wat je ècht moet zien. Niet alleen kijken. Na de lunch en een wandelingetje door de tuin, kregen we allemaal een spreuk, waarover we met een groepje over spraken en daarna met de hele groep. Het waren veel zaken, die bij menigeen emotionele gevoelens opriepen. Het was dan ook zeer leerzaam over hoe je met gevoelens van anderen om moet gaan. Na de koffie met vlaai hadden we nog een samenzijn in de kapel.

Het was weer een fijne dag. Met dank aan de organisatie.

 

Workshop in atelier Daan

Na ons leuke en interessante bezoek aan het kunstenaars collectief in Kerkrade hebben 5 enthousiaste deelnemers een vervolg gekregen/ genomen in atelier Daan, bij Danielle Posthumus.

Daar kregen we allemaal een leeg doek wat we naar eigen inzicht konden vullen. Eerst met een mooie kleur een ondergrond en daarna met afbeeldingen uit tijdschriften of fotokopieën alles een plaatsje geven en door middel van verf of krijt aanvullen tot een geheel. Of zelf een doek helemaal beschilderen. En daar waren toch een paar creatieve vrouwen die er kunstwerken van gemaakt hebben. Vier dames gingen met meer dan 1 doek naar huis. Het is een dusdanige techniek die je thuis ook kunt doen, ook wanneer je van jezelf vindt dat je niet zo creatief bent. Behalve dat je met een mooi schilderij naar huis ging was het ook nog heel gezellig om met elkaar zo lekker bezig te zijn.

[nggallery id=53]

Amusementsclub

“BIJBLIJVEN” toneel opgevoerd door de amusementsclub. 

De dames van de amusementsclub gingen op computerles! Herkenbare situaties in een klaslokaal, ze hebben zich ingeschreven voor een computercursus: zij willen leren internetten. Een van de dames volgt de cursus omdat ze die nodig heeft voor haar werk en al een beetje met de computer kan omgaan. De  andere dames willen bijblijven omdat hun kleinkinderen ook achter de computer zitten maar ze willen ook een beetje met de tijd meegaan. Verder is er een dame die komt louter en alleen voor de gezelligheid. Ze stuiten op allerlei problemen: het lokaal is ijskoud, de lerares is verlegen en komt te laat opdagen. Een andere leerkracht vergist  zich telkens in de locatie of in de dag.

Het was een grappig stuk, jammer dat het niet overal in de zaal goed te verstaan was.
Het werd leuk gespeeld en er werd veel gelachen.  170 mensen hebben zich kostelijk geamuseerd!

 

[nggallery id=52]

Bezoek aan het Toon Hermans Huis te Heerlen

We werden verwelkomd met koffie en vlaai. Daarna kregen we prettige uitleg en een rondleiding in het gezellig ingerichte huis. Het werd  volledig duidelijk, dat het een laagdrempelig huis is in de ruime zin van het woord: een inloop huis.

Er zijn vele vrijwilligers die op professionele wijze vooral een luisterend oor hebben, waar discretie gewaarborgd wordt voor “gasten” die met kanker te maken hebben of hadden en ondersteuning van nabestaanden. De mogelijkheid om er met “lotgenoten” te vertoeven is er ruimschoots. Er zijn  workshops, zoals yoga, schilderen, koken en andere activiteiten.
Kortom een huis dat in een enorme behoefte voorziet. Er zijn in Limburg 5 Toon Hermans Huizen, onder andere in Heerlen, Sittard, en Maastricht.

[nggallery id=51]