Categorie archief: Terugblik 2018

Kerstdiner, woensdag 12 december.

Ook dit jaar waren we weer te gast bij Auberge de Rousch. Deze keer hadden we voor de beneden zaal gekozen . De zaal was schitterend versierd en er was ruim plaats voor iedereen. Maar natuurlijk toch weer een minpunt: de eerste tafels bij de deur hadden het brrrrrr koud, omdat de bediening de hele tijd op en neer moest om het eten op te halen en uit te serveren. Jammer.
Lady speaker Gerrie Krausler-Drabbe  leidde ons door de avond heen.
Ans Verreck had een mooi kerstverhaal van Godfried Boumans.

Muzikaal optreden door Vocalgroup Together.  In het begin wat geluidsproblemen, maar dat hebben ze daarna dik in orde gemaakt door muzikaal een geslaagd optreden neer te zetten.

Als afsluiting was er een leuke sketch van Toon Hermans: “Interview met herder” door Irene Buis en Willy Frolings. Zoals we van de dames gewend zijn, hebben ze hier een heel leuke act van gemaakt.
Het gelach door de zaal was weer hun beloning.

Het was een mooie ambiance met heerlijk eten. Kortom: het was weer een geslaagde kerstviering.

Oecumenische Kerstviering in de Petrus en Pauluskerk, vrijdag 14 december 2018.

Pastoor Jongen en Ouderling Hulzebos gingen voor in deze viering waarin het thema was: Wees niet bang.
Opgeluisterd door het koor Pulchra Harmonia o.l.v. Gerda Scheren werd het een mooie stijlvolle viering.
Daarna mochten de dames in het naastgelegen parochiezaaltje aanschuiven voor koffie met heerlijk gebak,  kerstbrood en andere lekkernijen.
Tijdens deze gezellige nazit werd Riet Jongen door onze voorzitter Betty de Zwaan in het zonnetje gezet vanwege haar vele verdiensten als vrijwilliger voor onze vereniging. Chapeau!

Er waren ongeveer 65 leden aanwezig.

Excursie naar Kamp Vogelsang plus de kerstmarkt in Monschau, vrijdag 30 november.

Het was een geslaagde dag! Zelfs het weer heeft goed meegewerkt. Pas na 16.00 uur begon het wat te regenen.

Het huidige Kamp Vogelsang is als “NS-Ordensburg Vogelsang”, een van de grootste bouwwerken van het nationaalsocialisme, in 1935 gestart met het opleiden van jonge mannen tot de elite voor de führer, een politieke school. De architectuur moest het nationaalsocialisme en het daarbij behorende gevoel van superioriteit laten stralen. Na de 2e Wereldoorlog werd het militair oefenterrein voor het Belgische leger. Sinds 2006 ontwikkelt zich hier Vogelsang IP (Internationale Plaats): een plek voor tolerantie, diversiteit en vredig samenleven. Vogelsang is nu ook het centrum van het Nationaalpark Eifel, en waar je kunt wandelen en fietsen.
Na de koffie met appeltaart werd onze groep verdeeld over 2 gidsen, een Belgische oud-veiligheidsofficier ter plekke en een huisarts met grote historische kennis. Beide gidsen waren erg goed. Er zijn verschillende soorten rondleidingen door de gebouwen en de tentoonstellingen over historie en natuur, ook gecombineerd met wandelingen in het Nationaalpark. Bij ons maakte de door het Belgische leger ingerichte filmzaal grote indruk: een enorme zaal voor 1000 mensen. Deze zaal wordt nog steeds als concertzaal gebruikt: Brings uit Keulen was er pas nog. De gids moest ook deze deur ontsluiten: hij vertelde dat alle gebouwen altijd afgesloten zijn vanwege rechtsradicalen die menen dat zij in deze voormalige nazi-gebouwen thuis horen.
Naar Kamp Vogelsang gaan zeker nog mensen terug, we hebben maar een deel kunnen zien. We volgden een rondleiding van 1,5 uur want daarna stond de kerstmarkt in Monschau op het programma, en een hapje eten in een van de vele restaurantjes. De glühwein smaakte prima. Aan de tasjes op de terugweg te zien, waren er ook leuke kerstspulletjes verhuisd van Monschau naar Landgraaf. In de pendelbus van 16.30 uur terug van Monschau naar de bus die enkele km’s verder moest parkeren, stonden we als haringen in een ton, omvallen konden we echt niet ! Maar iedereen was er om 16.55 zodat de bus op tijd kon vertrekken en om 18.00 uur waren we, tevreden over de chauffeur, terug in Landgraaf.
Het was een zeer informatieve rondleiding en een gezellige dag.

Vogelsang:

Monschau:

 

Toneelvereniging Excelsior, maandag 12 november.

 

Miep Müller en Marjan van Emden van Toneelvereniging Excelsior uit Kerkrade luisterden met 3 sketches deze dialectmiddag op.
“De höng”, de eerste sketch opgevoerd door Miep en Marjan, liet een pittige en humoristische woordenwisseling zien tussen twee dames die hun hondjes uit lieten.
De tweede sketch ging over het weer, de dagelijkse gespreksstof hierover en werd vertolkt door “weerwiefje” Miep Müller.
Miep sloot af met “et verjeesse”, een sketch die goed herkenbaar was want wie vergeet er nu nooit iets.
De sketches werden natuurlijk in onvervalst Kerkraads dialect opgevoerd.
Tussen de bedrijven door werden er enkele oude Kerkraadse gedichten voorgelezen. Tot slot was er nog een verrassende voordracht van Annie Kockelkorn.
Al met al een gezellige, soms hilarische, middag met een goede opkomst.

Wandeling Bocholtz e.o. met Jos Littmann, woensdag 31 oktober.

Het weer was bewolkt en soms een buitje regen. Maar 12 personen wilden toch genieten van deze wandeling en waren nieuwsgierig wat Bocholtz te bieden heeft. Onder leiding van onze gids Jos Littmann werd een verrassende wandeling gemaakt. Bocholtz ligt in het dal van de Eyserbeek en het plateau van Bocholtz grenst aan de uitgedoofde vulkaan waar Aken in ligt. Denk hierbij aan de warmwater-Elisebrunnen en de bronnen in Burtscheid. Aan de zuidkant zijn restanten van Romeinse bebouwing, een sarcofaag en ook munten gevonden. Via een mooie holle weg en langs de Aussiedler-boerderij werd richting het gemeenschappelijk industrieterrein van Nederland en Duitsland, Avantis, gewandeld. Op het plateau van Bocholtz kon genoten worden van prachtige vergezichten. Maar eerst werd nog even gekeken bij een oude grenssteen van Aken met de Pruissische adelaar. Bij deze grenssteen stond een rijk dragende mispelboom. Denk hierbij aan het gezegde: “Zo rot als een mispel”. Deze vrucht is door de Romeinen naar onze streken gebracht.
Na de bezichtiging van het natuurkunstwerk op Avantis, ging het bergafwaarts richting Bocholtz centrum. Hier werd eerst Hoeve Overhuizen of Oberhausen bezocht. Dit is een monumentaal boerderijcomplex. Deze typisch Zuid-Limburgse, uit kalksteen opgetrokken carréboerderij is een voormalige kasteelhoeve. Het 18e-eeuwse complex ligt aan de oostelijke rand van het dorp, vlak bij de Duitse grens, en is tegenwoordig in gebruik als adviescentrum van de Rabobank Centraal Zuid-Limburg. Het gehele bouwwerk is beschermd als rijksmonument.
De eerste vermelding van huis Overhuizen of Oberhausen stamt reeds uit 1330. Het huis werd in 1870 gesloopt en de gracht gedempt. Alleen de boerenhoeve met toegangspoort en een kleine kapel resteren thans nog. Het complex werd tussen 2009 en 2010 compleet gerestaureerd en verbouwd. De Rabobank heeft in februari 2013 het pand gekocht en ingericht als een nieuw adviescentrum. Na de bezichtiging van Overhuizen was er heerlijke koffie met iets lekkers bij Hoeve Scholtissenhof en werd er nagepraat over een mooie wandeling.

Lezing Hersenstichting, woensdag 7 november.

Onderwerp was “Geheugen en Vergeten” door mevrouw Elian Gorissen, een verpleeghuisarts die voor de Hersenstichting werkzaam is. Ruime aandacht uiteraard voor ons brein.
Wanneer is het normale vergeetachtigheid en wanneer is het dementie. Bij dementie zijn er meerdere signalen die erop wijzen dat het geen normale vergeetachtigheid meer is. Mevrouw Gorissen hield een echte interactieve lezing d.m.v. veel vragen stellen en stellingen poneren, die waar of onwaar waren. Wanneer je het ermee eens was, ging je staan. Dit om meer te bewegen, want lang zitten is niet goed voor een mens.
Goed eten, goed slapen, veel bewegen en een nieuwe uitdaging aangaan is goed voor je brein en uiteraard ook voor je lichaam. Puzzelen is goed, omdat je dat leuk vindt om te doen, maar een nieuwe taal leren of een spelletje memory, bridge, of gitaar leren spelen is beter. Dan word je brein meer uitgedaagd. Het was een leerzame middag, maar in zekere zin ook een actieve middag met veel vragen.

Catharina de Grote, dinsdag 23 oktober.

Rusland kenner en Oost-Europadeskundige Marie-Thérèse ter Haar trad op als Catharina de Grote. Vooraf plaatste zij eerst een tijdsbeeld van Catharina en Rusland in het bijzonder. Na de pauze kroop zij als het ware in de huid van Catharina: ze was het gewoon. D.m.v. een monoloog blikte Marie-Therese terug op het leven van Catharina. Niet alleen haar talloze minnaars en haar kunstverzamelingswoede kwamen aan bod, maar Catharina correspondeerde veelvuldig met de Franse verlichtingsdenkers. In feite was Catharina de grondlegger van een enorme collectie kunst in de huidige Hermitage van St. Petersburg. Marie-Therese had zich zo ingeleefd in haar rol als Catharina de Grote dat zij een staande ovatie van het publiek in ontvangst mocht nemen. Dan kun je m.i. wel van een geslaagde avond spreken.

Rondleiding MAANKWARTIER, 22 oktober.

Vanaf het VVV kantoor liepen 55 dames met 3 gidsen, in een lekker zonnetje, via de Saroleastraat naar het Maankwartier.
Nu de hekken rondom het bouwwerk zijn weggehaald, heb je meteen een mooi uitzicht op dit imposante bouwwerk van kunstenaar Michel Huisman.
De visie van Huisman is dat er: gereisd, gewerkt , gerecreëerd en gewoond moet worden.
Wel, dit is gelukt! Er staat een prachtig hotel van 11 verdiepingen, een komt een nieuw station en er zijn kantoren van UWV.
Huisman heeft in zijn ontwerp verwijzingen naar het Limburgs verleden verwerkt: zo is er een schachtgebouw (verwijziging naar het mijnverleden), ronde ingangen (verwijzing naar de talrijke boerenhoeves met grote toegangspoorten), lampen in de vorm van spuiten (verwijzing naar het drugsverleden in de stad) te zien.
Het hele gebouw is energiezuinig door het gebruik van Mijnwater, dat opgepompt wordt.
Op het dak zullen de andere planeten nog aangebracht worden.
Het was zeer interessant om dit allemaal te zien en te horen, waardoor je toch een andere kijk krijgt op dit gebouw, waarover jarenlang  gediscussieerd is .

                         

Kunstclub bezoekt Bonnefantenmuseum, 18 september 2018.

Prinsjesdag 2018, stralend weer en toch kozen 12 gildeleden ervoor, in plaats van naar de hoedenparade te kijken en te luisteren naar wat de toekomst ons brengt, te genieten van kunst.
Wat bezielt je als je van orthopedisch schoenmaker een verwoed kunstverzamelaar wordt en deze passie en bevlogenheid met je vrouw kunt delen?
Nog mooier is dat het echtpaar Defauwes hun kunstverzameling graag aan geïnteresseerden laat zien en daarbij persoonlijk uitleg geeft. Grandioos!
Vriendschap en briefwisseling zijn uitgegroeid tot de unieke totale kunstcollectie van Jaap Mooy voor het echtpaar Defauwes. Wij hebben een gedeelte mogen bewonderen.
Heel bijzonder was het om te zien en te horen hoe jonge kunstenaars al jaren gestimuleerd worden door Jacques en Miny Defauwes en hoe zij hun blijven volgen. Zij zien de kunstenaar groeien, van stijl veranderen en krijgen er een band mee.
Hoe mooi kan het zijn als mensen kunnen delen en elkaars horizon vergroten?
Na de uitgebreide rondleiding, waarbij geen kunstwerk werd overgeslagen, werd nog gezamenlijk koffie gedronken in het museumcafé. Het was weer een geslaagde activiteit van de kunstclub.
Jeannine Winkens – Haesen.

Ontmoetingsavond, dinsdag 4 september.

Dinsdag 4 september was onze eerste bijeenkomst na de zomerstop. We mochten op deze ontmoetingsavond rond de 80 leden verwelkomen.
De vrijwillige politiekapel uit Kerkrade luisterde de avond op.
Het werd een muzikale verrassing met jazz, marsen, walsen en nog veel meer. Er werd “geschunkeld” en “geschrabbeld” (handen in de lucht: zie foto’s) en meegezongen.
Het optreden van de politiekapel was een succes, de dames hebben zichtbaar genoten. Kortom een geslaagde avond.
In de pauze was er vlaai, waarvan de meeropbrengst voor het project Tanzania van KVG was. Door de aanwezigen is veel vlaai gekocht, zodat we een mooi bedrag kunnen overmaken, waarvoor dank!

Reis Normandië, 24 t/m 28 mei 2018.

Op donderdag 24 mei om 07.30 uur vertrokken 43 leden met C&O Travel naar Caen in Normandië.
De reis duurde veel langer dan gepland door de werkzaamheden aan de autoweg in de buurt van Namen. Toch hadden we nog tijd om Honfleur te bezoeken, dat we bereikten via de Pont de Normandie. Honfleur, aan de monding van de Seine, is haven- en vissersplaats, bekend als kunstenaarskolonie van de impressionisten; het geboortehuis van Erik Satie is nu museum en Françoise Sagan is er overleden. Het middelpunt is het Vieux Bassin, plezierhaven met rondom hoge huizen en terrassen. We bezochten ook de uit hout opgetrokken kerk Ste-Cathérine uit de 15e eeuw. Na aankomst in hotel Ibis Centre Caen konden we meteen aan tafel voor het diner in buffetvorm.

Vrijdag 25 mei, alweer een zonnige dag, bezochten we de fascinerende Mont Saint Michel, op de grens van Normandië en Bretagne. Volgens de legende verscheen aartsengel Michaël in 708 drie maal in de dromen van bisschop Aubert en gaf hem de opdracht om er een klooster te stichten. Dat de aartsengel hem daadwerkelijk had bezocht bleek uit de afdruk van de vinger in zijn voorhoofd, zo vertelde de – uitstekende – gids. In de loop van de eeuwen is de rots verder en steeds hoger bebouwd. De huidige abdijkerk vormt de top, met op de toren het vergulde beeld van Michaël met de draak. Om daar te komen moesten we 157 meter de hoogte in, zo’n 360 trappen, wat voor enkele mensen een onoverkomelijk probleem vormde; zij bezochten de stad. Bij de abdijkerk wachtten de laatste 100 trappen op ons en met zo’n 35 mensen zijn we tot de top gegaan. Overigens gingen we ook hier nog trappen omlaag, en dan weer omhoog om de kloostergang, de ridderzalen, kerkgewelven en de tredmolen te zien. Daarna volgden de weg en trappen omlaag….. door de smalle en zeer drukke straten van het stadje, dat 20 vaste bewoners heeft, paters en sinds enkele jaren ook nonnen. Jaarlijks bezoeken 3,5 miljoen mensen de Mont. De dam die vroeger het eiland met het vasteland verbond, is vervangen door een brug, zodat het water rondom weer vrij spel heeft. Parkeren gebeurt enkele kilometers verder en een shuttlebus (die alleen 2 voorkanten heeft !) brengt je tot op de brug.

Op weg naar St. Malo, mooie havenplaats in Bretagne kregen we toch wel honger, het bezoek aan de Mont Saint Michel was uitgelopen. Allereerst ging iedereen op zoek naar iets te eten, variërend van een sandwich, een crêpe of een gallette tot oesters en fruits de mer. Bij een crêpe hoort zoet, met iets hartigs belegd heet het gallette. De rondgang over de stadsmuur is 1,5 km, goed te doen. Binnen de stadsmuren van deze vroegere stad van zeerovers is de kathedraal St. Vincent de moeite waard.

Op de terugweg draaide de vriendelijke chauffeur oude Duitse hits, en toen tijdens een kleine file “Laila” van Bruno Majcherek klonk, gingen de flesjes wijn open. Het was een lange dag van 8.30 – 19.30 u. en toen wachtte ons weer het buffet in de eetzaal van het Mercure-hotel, het buurhotel waar we ’s avonds aten. Wie wilde kon daarna, elke avond, nog wat napraten in de bar van het hotel.

Zaterdag 26 mei begon grijs, regen en onweer dreigden maar de zon kwam en het werd 27 graden. We kregen een rondleiding door Caen door een Zwitserse gids. In Caen is duidelijk te zien dat een deel in 1944 compleet verwoest is, en modern, wel met de zelfde gele kalksteen uit de buurt, is opgebouwd, en dat een ander deel nog goed bewaard is. Het enorme kasteel, citadel op een heuvel, uit de 11e eeuw met kerk en musea ligt midden in Caen. We zagen het grafmonument van Willem de Veroveraar in de romaans-gotische Abbaye des Hommes en van zijn vrouw Mathilde in de romaanse Eglise St. Trinité bij de Abbaye aux Dames. Caen is vanuit de Middeleeuwen bekend als boekenstad en nu wandelden we langs een heel grote boekenbeurs.

Na een korte lunchpauze vertrokken we naar Bayeux. Zeg Bayeux en je zegt Tapisserie, romaans meesterwerk, het grootste “stripverhaal” ter wereld. Op een strook linnen van 50 centimeter hoog en bijna 70 meter lang wordt de slag bij Hastings (1066) en de verovering van Engeland door Willem de Veroveraar uitgebeeld. Het wandkleed is waarschijnlijk rond 1070 in een borduuratelier in het zuiden van Engeland gemaakt voor de kathedraal van Bayeux. De grote romaans-gotische Cathédrale Notre Dame heeft mooi versierde romaanse bogen. Tijdens ons bezoek was er een bruiloft, de bruidsmeisjes zagen we al bij het uitstappen uit de bus; alle dames droegen kleine hoedjes. Onder het genot van een ijsje, want het was echt ijsjes-weer, verkenden we Bayeux, waarbij de wandelaars en reisgenoten in het toeristentreintje naar elkaar zwaaiden. Als enige stad in Normandië is Bayeux niet verwoest in de Tweede Wereldoorlog en we zagen mooie oude huizen en adellijke paleizen.

’s Avonds voor de tv in de bar bleek dat onder de dames van het VGL veel aanhangers van Liverpool zitten en zij leefden enthousiast mee. Helaas won Liverpool de Champions League niet.

Zondag 27 mei was onweer voorspeld maar het was – alweer – zonnig en warm in een blauwe lucht. Met gids Marijke, een Nederlandse die er al 40 jaar woont, verkenden we de landingskust: het bunkercomplex van Point du Hoc, het Amerikaanse kerkhof van Colleville-sur-Mer, de restanten van de haven in Arromanches. Colleville is te vergelijken met Margraten en op de laatste zondag van mei is Memorial Day, precies dus toen wij er waren. Naast elk van de ruim 9000 kruisen en hier en daar een Davidsster worden op deze dag 2 kleine vlaggen geplant, een Franse en een Amerikaanse. Het blijft er indrukwekkend uitzien, al die witte rijen, hier met op de achtergrond de blauwe zee. In Arromanches konden we lunchen met zicht op de haven of met een sandwich aan het strand. Vanwege moederdag waren er prachtige versieringen in het zand gemaakt. De gids bracht ons ook naar de Pegasusbrug en het beroemde café ernaast, dat iedereen wel kent uit de film; de eigenaar verstopte zijn wijn en champagne bij het uitbreken van de oorlog en toen de Engelsen kwamen, heeft hij ze opgegraven. Nog elk jaar wordt dit – mét champagne – herdacht bij het beeld van majoor Howard tussen brug en café-museum Gondrée. We hadden het geluk dat de Pegasusbrug (een kopie, iets groter; de originele staat er vlak bij in het Mémorial Pegasus ) open ging zodat de werking van het systeem goed te zien was. Gids Marijke wist heel veel te vertellen over de start van de bevrijding in het westen. Ze toonde ons het helder-groene vlas dat hier verbouwd wordt – er is steeds meer vraag naar linnen – en wees ons op de Normandische koe: met roestbruine vlekken en een “bril” rond de ogen.

In de bus terug bleek dat Tom Dumoulin 2e was geworden in de Giro; we hebben ook wielerliefhebbers! Na het diner – zoals altijd een uitgebreid salade-buffet, potage, vlees en vis met toebehoren en het dessert-buffet – volgde weer een gezellige avond, in de bar of een wandeling door Caen.

Maandag 28 mei naar Rouen, een levendige en drukke winkel- en universiteitsstad, ook op maandag. Je kunt er een wandeling volgen langs de vakwerkhuizen. Hoewel er 3000 typisch Normandische vakwerkhuizen zijn verwoest gedurende de oorlog, staan er nog zo’n 2000, grotendeels in het kilometers lange voetgangersgebied. De bus liet ons vlakbij de kathedraal uitstappen. De bouw startte in 1145 en is pas in 1884 voltooid. De toren is 151 m hoog, de kathedraal is 137 m lang. De gotische westgevel is door Claude Monet in talloze variaties van licht geschilderd. Rechts daarvan staat de 15e eeuwse “botertoren”: die werd gefinancierd met het geld dat burgers aan de koning betaalden voor het privilege om boter te mogen eten in de vastentijd. Jeanne d’Arc is in Rouen veroordeeld en op de plek van de brandstapel staat nu de architectonisch interessante kerk met haar naam op de Place Vieux Marché, waar ook het oudste restaurant van Frankrijk ligt: La Couronne uit 1345. Simone de Beauvoir woonde en werkte drie jaar als lerares in Rouen en schrijft daarover in “De bloei van het leven”.

’s Middags vertrok de bus terug naar Landgraaf, waar we om 21.45 u arriveerden na een overheerlijk afscheidsdiner in Maastricht.

We kunnen terugzien op een mooie en interessante reis, alle dagen zon en op gezellige dagen in een goede sfeer. Marlies Pasmans-Zinzen
Honfleur:

Mont St. Michel:

St. Malo:
            

Stadswandeling Caen:

Bayeux:

D-day stranden: Pointe du Hoc, Omaha Beach, Colleville sur Mer, Arromanches, Pegasus Bridge

Hotel:

Rouen:

Slotmaaltijd:
          

Er zijn veel meer foto’s gemaakt (ca. 300). Degenen die meer foto’s willen zien/hebben, kunnen hun emailadres aan mij doorgeven (h.kleijnen.vgl@ziggo.nl).
Ik zal ze dan de foto’s via WeTransfer doen toekomen.

 

Afsluitingsmiddag, woensdag 16 mei.

Op woensdag 16 mei was het alweer de afsluiting van het seizoen met de lezing:
“Wie lekker OS Limburg is”, met hapjes preuve.
70 leden kwamen naar het Streeperkruis.
De heer en mevrouw Janssen vulden elkaar leuk aan, om ons het een en ander te vertellen, over de bereidingswijze van het eten van vroeger.
Van restjes deeg werd de moffelkoek gemaakt.
Stegwurst werd uitgelegd.
Tevens werd uitgelegd hoe nonnenvotte als woord en.lekkers is ontstaan.
Suumpke trekke riep bij veel aanwezigen herinnering op. Er werd geanimeerd geklest om de herinneringen te delen.
Kortom het was een gezellige middag.
Fijne vakantie allen

Stadswandeling historisch Sittard met Luc Laudy, maandag 7 mei.

Luc Laudy liet ons Sittard van een geheel andere kant zien.
Hij vertelde over het ontstaan van Sittard (zitterd=letterlijk waar je kunt gaan zitten) en hoe de nederzetting zich in de loop der eeuwen ontwikkelde tot de huidige stad.
Hij wees ons o.a. op de diverse bouwstijlen, vertelde over de kapittelen die lang geleden een belangrijke rol speelden. We bezochten het huis van de deken van de kapittelen, de grote kerk, de Mariakerk etc.
Het was kortom een erge leuke zonnige maar ook leerzame middag.
Tenslotte werd op een terras op de markt met een drankje erbij nog even nagenoten.

Wandeling Jos Littmann, dinsdag 17 april.

Heidserpark en Brunssummerheide.
De Brunssummerheide is bij iedereen bekend. Maar verspreid als pareltjes liggen nog prachtige stukjes natuur in ons Limburgse land. Zo ook tegen de Brunssummerheide aan. Het Heidserpark is zo’n stukje natuur. Voor velen onbekend, maar zeer de moeite waard om te bewandelen.
Mede door het prachtige voorjaarsweer was het een genot om buiten te zijn en te genieten van het voorjaar. Na het wandelingetje door het Heidserpark werd overgestoken naar de grote broer “De Brunssummerheide”. Ook altijd de moeite waard. Zeker nu de beheerder, Natuur Monumenten groot onderhoud gaat plegen.
Tijdens de wandeling, waar genoten werd van de voorjaarsbloeiers en de heerlijke geur van het dennenbos, werd ook gekeken naar de heide. De heide is in onze streken een cultuurlandschap. Wanneer er geen onderhoud  wordt gedaan (opslag van dennen, berken en Amerikaanse vogelkers verwijderen),  wordt de heide uiteindelijk weer bos. Genietend van het uitzicht over de heide, bloesem en bos werd het bezoekerscentrum
bereikt waar genoten werd van koffie en gebak.

Bezoek Galerie Deps, donderdag 19 april.

Galerie Deps in Ingber-Gulpen, van beeldend kunstenaar en keramist Leon Sporck en zijn dochter Floor, edelsmid.
Men bewonderde de beelden in de galerie en op de vele plekjes in de tuin en de kippen in de boomgaard, die op dat moment vol in bloei stond.
Na de rondleiding was het heerlijk genieten van koffie en vlaai, buiten in de zon of, voor wie verkoeling zocht, binnen waar de workshops worden gehouden.

               

Excursie Heusden, dinsdag 10 april.

Dinsdag 10 april, gingen we met 52 dames in een prachtige bus van Andre Rieu producties, richting Heusden. Daar aangekomen genoten we eerst van een kopje koffie/thee voordat we aan de rondleiding door het stadje begonnen.
Heusden is een oud, gerestaureerd vestigingsstadje met oude panden, gezellige terrasjes, winkeltjes, galeries en een jachthaven. Na de uitgebreide lunch konden we dan ook Heusden vanaf het water bewonderen. De zon brak door en alle dames genoten op het dek van een heerlijke boottocht door het land van Heusden en Altena. Sommige dames namen hierna nog een heerlijk gebakje/ijsje in de historische bakkerij voordat we weer richting Landgraaf vertrokken, waar we om 19.15 uur aankwamen.
Het was weer een heerlijke dag en we verheugen ons al op de volgende excursie!

               

 

Excursie naar Het Burgerhoes, maandag 26 maart.

15 dames stonden in de hal van het voormalig gemeentehuis van Landgraaf, na de verbouwing omgedoopt tot BURGERHOES. Ze werden ontvangen door dhr. J. Kolgen, die ons op voortreffelijke wijze deze ochtend rondleidde.
Wist u dat er 300 medewerkers hier werkzaam zijn en dat dit gebouw geen gasaansluiting heeft en volledig duurzaam gebouwd is? Met o.a. warmtepompen en zonnepanelen.Ook is er veel kunst te zien, o.a. het beeld van de Bokkerijder , gemaakt door Wim van Hoorn, beeldhouwer uit deze streek en natuurlijk de kruiswegstaties van Aad de Haas, gered uit het oude St. Jozef ziekenhuis. Ook het schilderij van Wim Pelzer, gemaakt voor de heropening en de 3 kernen vertegenwoordigt, hangt te pronken in de hal.
We bezochten ook het archief waar alle documenten, ook van de vroegere gemeenten ; Nieuwenhagen, Ubach over Worms en Schaesberg, bewaard worden onder speciale luchtvochtigheid.
Uiteraard ontbrak de raadzaal niet bij deze rondleiding.
Het aangrenzende politiebureau werd ook opgekocht en doet nu dienst als tijdelijke huisvesting voor o.a bureau Handhaving.De dames waren onder de indruk van het cellencomplex en de luchtplaats.
Deze interessante ochtend werd afgesloten met een kop koffie en een lekker stukje vlaai, aangeboden door de gemeente.
16 april is er nog een mogelijkheid om aan deze excursie deel te nemen.

 

Cube Design Museum, Kerkrade, dinsdag 20 maart.

Nadat alle toegangstickets gekocht, dan wel gescand waren en Peter Trompetter een foto van de groep deelnemers gemaakt had, werden wij door onze gids ontvangen. Zij bracht ons naar de 5de verdieping, waar normaal gesproken geen bezoekers mogen komen. Zij wees ons op het prachtige uitzicht en vertelde over de verschillende onderdelen van het Museumplein Kerkrade (Continium discovery center, Cube en Columbus earth center). Vervolgens bezochten we de verschillende verdiepingen van Cube, de kubus. Cube is een museum over design, ontwerp en ontwikkeling. Cube richt zich op een internationaal publiek dat interesse heeft in het proces van vormgeving en het ontwerpen voor menselijke ambities, grote en kleine noden en nieuwe inzichten. Tegelijkertijd heeft Cube de functie van permanent laboratorium waar studenten en ontwerpers samen met het publiek co-creëren. In deze functie richt het zich op onderwijs, het bedrijfsleven en de wereld van designers en ontwerpers.
Het meest in het oog springend was de expositie “ Heaven or Hell?”, Extraordinary shoe design. Van lelijk tot mooi, van ongelofelijk tot bizar, de meest exotische modellen werden tentoongesteld.
De tentoonstelling Heaven or Hell? belicht aan de hand van meer dan 100 extraordinary shoe designs de impact van deze ontwerpen. Door ontwerpers, kunstenaars en vernieuwende merken samen te brengen op deze expositie, ontstaat een breed overzicht van de ontwikkelingen op schoengebied. De vraag die centraal staat bij iedere schoen: Heaven or Hell?
Na de rondleiding, die anderhalf uur duurde, kon men nog op eigen gelegenheid rondkijken.