Categorie archief: Terugblik 2019

Kerstdiner, dinsdag 17 december.

Op 17 december vierden we weer onze jaarlijkse kerstviering in de Rousch te Heerlen, deze keer met 79 dames.

Meteen als je aankwam zag  je al de prachtige kerstverlichting buiten, maar ook binnen, want de zaal was weer schitterend aangekleed met mooi gedekte ronde tafels, heel sfeervol en warm.
Nadat de dames hadden plaatsgenomen en de ladyspeaker (José Collaris) de avond had geopend, konden we genieten van een heerlijk 3 gangendiner, afgewisseld met mooie gedichten en muziek van de Jell Brothers, die zowel kerstliederen als wereldlijke liederen zongen.

Deze avond  is telkens een mooie voorbereiding op het feest  van KERSTMIS.

Levenseinde vraagstukken, maandag 4 november.

Mevrouw C. de Vries hield een lezing over het belang om goed voorbereid te zijn op het levenseinde en erover te denken en te praten met naasten en de huisarts.
Wat kan binnen de wet? Wat is palliatieve sedatie en wat is het verschil met euthanasie? Mag het ook bij andere ziekten dan kanker? En hoe zit het bij dementie? Wat is de waarde van de schriftelijke wilsverklaring? Op veel vragen werd een antwoord gegeven.
Voor iedereen die meer over dit onderwerp wil weten, is het goed om de website van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde te bezoeken:  www.nvve.nl

Oecumenische Kerstviering, vrijdag 20december.

We waren weer te gast in de Petrus en Pauluskerk en Pastoor Jongen en Ouderling Hulzebos gingen voor in een sfeervolle Kerstviering.

Met gedichten, overwegingen in het kader van het thema “in de stal”, en opgeluisterd door het koor Pulchra Harmonia werd het een mooie dienst.

Hierna was iedereen, net als afgelopen jaar,  welkom in het parochiezaaltje voor een gezellige nazit en de innerlijke mens te versterken met koffie en een heerlijk stuk schwarzwalder kirsch.

Wijnproeverij, dinsdag 12 november.

Dinsdag 12 november zijn er 12 dames naar Vijlen gereden voor een wijnproeverij bij St.Martinus.  Wij werden daar hartelijk ontvangen in een mooie ambiance, winkel en ontvangstruimte met open haard, grote tafels en een heel groot raam met prachtig uitzicht op de heuvels van Vijlen. De ontvangst was met een glas witte of rosébubbelwijn. Daarna volgde er een uitleg over het begin en de voortgang van het domein. Het gebouw is in de heuvel duurzaam gebouwd en alleen de bovenste verdieping zie je, de andere 3 verdiepingen gaan tot 18 meter onder de grond. Dat zijn de verdiepingen met wijnopslag  in stalen en eikenhouten vaten. Na de bezichtiging kregen wij 3 maal wijn ingeschonken, steeds kon je kiezen uit 2 wijnen. Erbij werden er lekkere streekproducten geserveerd, o.a. spekbrood, notenbrood, diverse soorten worst van varkens uit Vijlen en heerlijke kazen, dit alles uit de korte omgeving van St.Martinus.
De wijn van St.Martinus is niet goedkoop, omdat er veel handwerk aan te pas komt, o.a.  het oogsten van de druiven. De kwaliteit wordt echter goed bewaakt en ze hebben al meerdere wijnen bekroond gezien. Ook wordt er veel onderzoek gedaan en nieuwe druivenrassen uitgeprobeerd.

De wijn die wij geproefd hebben, smaakte echt naar meer, het was bijzonder goede kwaliteit! Wij hebben daar een hele gezellige middag doorgebracht. Wilt u zelf een keer gaan proeven, dan is de beste tijd het voorjaar of zomer, dan kunt u op het terras daar een heerlijk glas wijn drinken, met uitzicht op de heuvels.

Grenzeloos genieten, woensdag 30 oktober.

“Grenzeloos genieten”. Het thema van de wandeling op woensdag 30 oktober o.l.v. IVN-natuurgids Jos Littmann was “Grenzeloos genieten”. En er is genoten. Want op een steenworp afstand van de parkeerplaats nabij het Continium in Kerkrade is het een oase van rust. Eerst omringd door het verkeerslawaai genoten we van de rust die het landschap uitstraalde. Via een pad, waar we nog de contouren van oude mijnarbeid konden zien, bereikten wij de Ansellerbeek. Een helder beekje dat ontspringt op het plateau nabij Horbach. Lopende door een lommerrijk pad, geflankeerd door machtige eiken en haagbeuken, werd nog stilgestaan bij een zomereik die diverse gallen als gastheer liet bewonderen. Op het eikenblad waren de kleine galnoot en de satijnknoopjesgal te bewonderen. Tevens was op een rozenstruik een mosgal te bewonderen. Ook werd aandacht besteed aan stekels en doorns. Een roos heeft…. Juist ja, stekels geen doorns. Daarna ging de wandeling verder bergop naar Pannesheide. Beneden naast het pad was de Blijerheidebeek te zien die grotendeels droog stond. Aangekomen in de bewoonde wereld van Pannesheide zagen we hoever we van de Noordpool of Hoensbroek af waren, grappig. Via het Duitse Pannesheide daalden wij weer af naar het dal waar de Ansellerbeek stroomt. Bij de Hamstraat waar de Ansellerbeek onderdoor stroomt, werd een leuke waarneming gedaan. Hier kon iedereen genieten van een bijzondere paddenstoel, de aardster. Daarna ging het weer terug naar de koffie. Van de rust naar het drukke verkeer nabij het Continium. Het was een mooie tocht door een gebied dat bij velen onbekend is, maar heel dichtbij. De koffie, thee of vlaai smaakten hierna heerlijk. En dat was ook verdiend!  

Excursie Hasselt, dinsdag 22 oktober.

9Om precies 8.50 uur stonden 51 dames bij het station in Landgraaf. De bus zou om 9.00 uur vertrekken naar Hasselt. Maar de bus was er niet en dat waren we niet gewend. Desondanks mocht dat de pret niet drukken. Even na half tien vertrokken we met een chauffeur, die niet helemaal op de hoogte was van de snelste route. Uiteindelijk arriveerden wij om 11.00 uur in Hasselt. Te laat voor de koffie, maar op tijd voor de rondleiding in het modemuseum.
Wij werden in drie groepen verdeeld en de rondleiding kon beginnen. De gidsen waren enthousiaste vertellers. Het thema van de tentoonstelling was “SMUK, decoratie in de mode”. Er werd een wereld vol pracht en praal vertoond, van historische en hedendaagse versiertechnieken, die de luxemode zo typeren. Er werd kleding getoond, accessoires en couture versierd met borduursels, pluimen, parels, stenen, pailletten, schelpen en andere curiosa. Het verhaal van SMUK start in de achttiende eeuw: het hoogtepunt van het gedecoreerde kledingstuk en het moment waarop zelfs de heren zichzelf rijkelijk uitdosten met geborduurde jassen en vesten.
De industriële revolutie in de negentiende eeuw bracht alles in een stroomversnelling. De verschillende exclusieve technieken kregen een machinale variant. Ook belichtte de expo de meest experimentele technieken van de laatste jaren zoals lasercutting en 3D-printing. Het was een boeiende rondleiding, die tot half één duurde. Toen kwamen de koffie en een chocolade croissant alsnog.
Na enkele uurtjes vrije tijd begonnen we om 15.00 uur vanaf het VVV gebouw, in België heet dat: Toeristisch Onthaal, aan  de PROEVERTJESWANDELING. Ook nu weer o.l.v. drie gidsen, die ons eerst de geschiedenis van Hasselt vertelden en daarna leuke straatjes, pleintjes, gebouwen en beelden lieten zien. Onder andere zagen we het Jenevermeisje en het Speculaasmannetje. Uiteraard met de daarbij behorende verhalen.
In het Jenevermuseum konden we jenever of likeur proeven, bij chocolatier BOON de heerlijke chocola en als afsluiting bij Het Smaakhuis, een mooi bewaard herenhuis, werden we getrakteerd op een kopje Hasseltse koffie met speculaas of een Belgisch biertje. Daarna was het helaas weer tijd om huiswaarts te gaan, met veel Hasseltse herinneringen. Het was weer een geslaagde excursie van ons Vrouwengilde.

Oorlogspoëzie en Muziek, vrijdag 18 oktober.

Oorlogspoëzie en muziek was een zeer goede combinatie met Liesbeth Vonhögen en Pierre Rietrae. De muziek sloot naadloos aan aan de gedichten en andersom.
Liesbeth vertelde over haar onderzoek naar oorlogspoëzie. Zij had de dichters gerubriceerd in dichters, die de oorlog hadden meegemaakt, de dichters, die kind waren in de oorlog en sprak dan ook over herinneringspoëzie. Of gedichten die gemaakt zijn n.a.v. een foto, de zogenaamde fotogedichten. Liesbeth vertelde ook over de achtergronden van sommige dichters en las soms een couplet voor. O.a. over bijv. Remco Campert, wiens vader in 1943 geëxecuteerd was, over hoe hij het beleefd had toen zijn moeder kwam vertellen dat zijn vader dood was. 40 jaar later had hij dat moment in een gedicht verwerkt en er nooit met zijn moeder meer over gesproken.
Pierre Rietrae had passende muziek erbij gezocht. Onder andere Sjostakovitsj die in 1943 muziek had gecomponeerd over het beleg van Leningrad. In de muziek had hij de sirenes en bominslagen verwerkt. Muziek van Karl Jenkins waarin je a.h.w. de soldaten hoorde marcheren en een deel uit het requiem van Benjamin Britten.

Na afloop werd er een ‘glaasje’ geschonken en werden er heerlijke hapjes geserveerd om te vieren dat Limburg nu 75 jaar bevrijd is. Het was een feestelijke afsluiting van een buitengewoon indrukwekkende avond.

Modeshow en tassenparty, donderdag 10 oktober.

Ongeveer 50 dames waren naar het Streeperkruis gekomen voor de modeshow van Pour Elle et Toi en de tassenparty van Remy Markus.
Het zag er gezellig uit: Remy had zo’n 150 tassen en diverse accessoires uitgestald, en men had zelfs de rode loper uitgerold voor de 6 mannequins alias bestuursleden. De kleding die de dames droegen werd kritisch bekeken en van commentaar voorzien. Men kon niet nalaten aan de stoffen te voelen.
Na afloop van de modeshow was er nog een verrassing voor de aanwezige dames. Onder sommige stoelen zat een kaartje geplakt. Met dit kaartje viel er een sjaal, tas of ketting te winnen.
Na de pauze had men de gelegenheid om kleding, tassen etc. te kopen. Daar werd dan ook gretig gebruik van gemaakt.

Kortom het was een genoeglijke avond.

Jaarfeest Bridgeclub, woensdag 25 september.

Jaarfeest van de bridgeclub.

Wij vierden ons jaarfeest in Merkelbeek bij Brasserie / IJssalon Smeets.
We werden ontvangen met koffie en thee en heerlijke zelfgebakken vlaai van het huis.
Trudy heeft het bestuur namens de leden in het zonnetje gezet en bedankt voor hun inzet.
Aansluitend werd er gebridged, waarbij er weer prachtige prijzen te verdienen waren.
Tussendoor werden we nog getrakteerd op twee leuke sketches door drie leden.
Het aansluitend buffet in de brasserie was TOP. Met als toetje IJS; hoe kan het ook anders,  of koffie of thee.
Deze dag hebben we ook in gemoedelijke sfeer afscheid genomen van onze leden Cor Haan en Mia Hanssen, die beiden vanwege gezondheid en leeftijd het bridgen moesten staken.

Namens het Bestuur.
Tiny Koops

Rembrandt, woensdag 25 september.

Lezing over Rembrandt door Arjen van Prooijen.
Het was weer een boeiende avond over Rembrandt, ondanks de vele publicaties en tv programma’s in dit Rembrandtjaar. Laat dat maar aan Arjen van Prooijen over, die gloedvol de verschillen met andere schilders uit de 17e eeuw aan ons liet zien. De klodders verf van Rembrandt tegenover het gladdere werk van Frans Hals en bijv. Johannes Vermeer.
De techniek van Rembrandt wordt ‘Sprezzatura’ genoemd. Dat is het schijnbare gemak, lossigheid, wat je van dichtbij ziet. De opdrachtgevers moesten hun werk van Rembrandt altijd op afstand van drie meter bekijken. Eigenlijk was Rembrandt zijn tijd drie eeuwen vooruit, gezien zijn impressionistische stijl van werken.
Zo leerden we weer kijken en hoorden we ook leuke anekdotes. Het schijnt o.a. een misvatting te zijn, dat de opdrachtgevers van de Nachtwacht niet tevreden zouden zijn geweest over dit grootse en beroemde werk.
Arjen had veel te vertellen, dus de avond duurde wat langer, wat niet erg was want de belangstelling was groot.

Waterwandeling, 17 september

In opdracht van Waterschap Limburg organiseert de Natuur en milieufederatie wandelingen langs riviertjes en beken in Limburg. Onder leiding van watergids Wiel Pieters maakten we een van deze wandelingen langs de Worm in Haanrade, Kerkrade. Doordat de gids ons veel wetenswaardigheden kon vertellen over het riviertje de Worm, de plantengroei op zijn oevers en de dieren die er leven, was het een interessante en mooie wandeling. Een wandeling door een prachtig stukje natuur, bij wijze van spreken bijna in onze achtertuin.

Babbeltrucs, 10 september.

Dinsdag 10 september had het Vrouwengilde twee vrijwilligers van de politie uitgenodigd om ons meer te vertellen over babbeltrucs. Deze twee volontairs waren geen politieagent geweest, maar na pensionering hebben zij zich aangemeld bij de politie om vrijwilligerswerk te doen. Bijv. door middel van voorlichting op scholen en zoals bij ons, of als inzet bij sommige evenementen. Eén van hen deed voornamelijk het woord en speelde ook een rollenspel met Loes Breijs als ‘slachtoffer’. Het was allemaal vrij summier en welbekend bij de meeste van onze aanwezigen. Ieder heeft zo haar eigen ervaringen en deelt dat graag.
Bij de afsluiting kwam de andere vrijwilliger nog aan het woord en die had de nuttige informatie dat, wanneer jij vindt dat je in een noodsituatie zit, je altijd 112 kan, nee moet, bellen. Niet eerst zoeken naar het algemene politienummer maar meteen 112. Hij legde daar echt de nadruk op en gaf ook wat voorbeelden. Na afloop deelde zij nog wat informatie materiaal uit; een formulier waarop u een ‘verdacht’ persoon kunt beschrijven, mocht dat ooit nodig zijn.
Het was toch een lange zit, temeer daar de hoofdspreker er geen inspirerend verhaal van kon maken en nogal eens een ‘zijweggetje’ insloeg.

Excursie Chateau St. Gerlach, donderdag 12 september.

Donderdag 12 september hebben we, met 28 dames, een rondleiding gemaakt door de gebouwen en tuinen van dit prachtige chateau o.l.v. een gids. Ondanks het feit dat de meesten van ons het chateau al vaker bezocht hadden, wist de gids ons toch nog te verrassen met nieuwe feiten.
Het huidige chateau was bv vroeger eerst een boerderij en later een klooster voor adelijke zusters.
De schilderijen in het chateau zijn gesponsord door Petrus Regout, bekend van de porseleinfabriek toendertijd. In de prachtige kerk is op de fresco’s  het leven van Gerlachus uitgebeeld, hij stelde zijn hele leven  in dienst van de armen.  Wisten jullie ook dat hij getrouwd is geweest en bevriend met Hildegard von Bingen?
Ook het gordijn in de kerk, van waarachter de nonnen de mis bijwoonden, was goed zichtbaar. Het prachtige mozaiek in de zijkapel, gemaakt door mevr. Van Vlijmen en  geheel gesponsord door Camile Oostwegel, vertelt ook het leven van Gerlachus en verwijst naar het prachtige natuurgebied van Ingendael.
De huidige bistro was vroeger het huis van de prior en later de baron.
Na de mooie bibliotheek en natuurlijk het beroemde gat in de spiegel bewonderd te hebben,  liepen we naar buiten en vertelde de gids nog het verhaal achter de waterput, die  nog goed zichtbaar is.
Als afsluiting van deze interessante excursie hebben  we met enkele dames nog koffie gedronken in het Burgemeester Quickshuis op het terrein van het chateau.

Ontmoetingsdag 4 september.

4 september was weer onze ontmoetingsdag, de eerste dag na de zomervakantie. Na een praatje van de voorzitter en het voorstellen van nieuwe leden kon het seniorenorkest los gaan met hun muziek. Er was een internationaal repertoire vanuit de verschillende vakantie landen. Heerlijke ontspannende muziek, die uitnodigde tot meeklappen. Meezingen mocht ook, maar daar werd vanuit de zaal geen gebruik van gemaakt . Wel een solo  van Frans Smeets. Verder nog een potpourie van Bert Kaempfert en natuurlijk mocht de Bömische Träume niet ontbreken. Na een gevraagde zugabe gingen de leden opgewekt naar huis.

Vijfdaags reisje met het Vrouwengilde naar Frankenland, 26 t/m 30 mei 2019

Zondagmorgen kwart voor acht staan alle gildeleden met een goed humeur op de bus te wachten. We zijn maar met 29 vrouwen? Er hadden zich wegens ziekte 9 personen afgemeld. Dat is erg jammer voor hun. We zwaaien de mannen uit en beginnen vol verwachting aan ons reisje. De sfeer in de bus is prima. We hebben een leuke jonge chauffeur en Ton Kropivsek van Lipatours begeleidt ons weer net als voorgaande jaren. Ton verzorgt ons met koffie of andere drank.
Na de eerste sanitaire stop krijgen we allemaal bij de bus een glaasje wijn uit Frankenland. Dat verhoogt de gezelligheid. Het is lekker zonnig weer  en we zijn benieuwd naar Frankenland!
We gaan vandaag naar Würtzburg en in Ebrach bezoeken we een indrukwekkend kloostercomplex met een nog indrukwekkender kloosterkerk. Wat een prachtige steden aan het begin van de Romantische Strasse.

Om 18.00 uur komen we aan in Breitengüssbach bij Hotel Vierjahreszeiten. De Wirtin staat ons in Dirndljurk op te wachten op het terras en heet ons van harte welkom. We krijgen allemaal een glaasje Frankenwijn en als de muziek klinkt mogen we naar binnen waar de Wirt ons met zang en muziek uit een klein draaiorgel welkom heet. Wat leuk! Het hotel is prima. De kamers zijn mooi, het eten is goed ( de klöse waren voor sommige wel vreemd).
We bezoeken op dag twee de stad Bamberg. De hele stad staat op de Werelderfgoed lijst van Unesco. We gaan hier met twee gidsen de dom en de stad bekijken. De gids vindt het geweldig dat we allemaal Duits verstaan. We hebben weer geluk met zonnig weer.
‘s Avonds na het diner geeft de Wirt een wijnproefavond. Hij zingt en draait met z’n orgeltje en maakt grapjes. Hij leert ons jodelen en we zingen met z’n allen mee.
Dag drie naar Bayreuth. Rondleiding in het Festspielhaus. We horen veel over Richard Wagner. Uit de hele wereld komen liefhebbers van opera’s om voorstellingen van Wagner bij te wonen. De wachtlijst voor een entreekaart is 10 jaar! Weer zijn we onder de indruk van alles wat we zien en horen en de pracht van deze stad.
Na de lunch rijden we met de bus en onze vriendelijke gids, die ontzettend veel weet te vertellen, door de Fränkische Schweitz. Wat een prachtig wijds groen land.
Ook nog even naar de indrukwekkende grote grot die de ingang vormt naar de druipsteengrotten. Annemiek legt alles op foto vast.

Na het voortreffelijk diner komt onze gastvrouw in Dirndljurk voor ons zingen. Na zo’n vermoeiende dag en mooie avond slapen we goed. 

Dag vier naar Coburg. Rondleiding in Slot Ehrenburg. Met ongeloof kijken we naar de weelde van de zalen en plafonds. Wat een ongelooflijke rijkdom en overdaad.
Daarna rijden met de bus naar Vierzehnheiligen! Volgens de legende is hier een wonder gebeurd nadat de mensen veertien Heiligen hadden aangeroepen. Nu is het een bedevaartsoord met een prachtige kerk vol pracht en praal.

Helemaal voldaan zitten we weer aan het diner waarna we gezellig bij elkaar zitten.
Ton gaat met ons een liedje zingen waarbij we op elkaars bovenbeen en schouders moeten kloppen. Dit levert veel gelach op.
Dan gaat Annie Kockelkoren nog wat koddige verhaaltjes voorlezen en wordt ons gildelied nog gezongen. Ook deze dag was weer een succes.

Dag vijf vertrekken we naar Volkach voor een boottocht op de Main. Het is stralend weer en we zitten buiten en binnen. We kletsen wat af en er is een gezellige sfeer. Aansluitend stappen we in de bus en gaan op weg naar huis. De terugweg lijkt langer te duren dan de heenweg.

De klap op de vuurpijl is het afsluitende diner bij Choco in Simpelveld.

We zijn helemaal voldaan als we in Landgraaf aankomen en bedanken Tilly en Marlies, de chauffeur en Ton Kropivsek voor hun goede zorgen!

Hopelijk Gaan we volgend jaar weer op reis!
Annie Wassen-Kraft

Foto’s: Annemiek Wosniak-Duprez

Afsluitmiddag, dinsdag 14 mei.

Op dinsdag 14 mei was de afsluiting van het seizoen met optreden van De Moorblumkes. We waren met 105 leden en deze hadden zich kostelijk geamuseerd.
Er werd veel gelachen en herinneringen opgehaald hoe het vroeger eraan toe ging in onze kindertijd, over school, de grote gezinnen, de rol die de kerk daarin speelde, altijd moeten luisteren, enz., enz.
Wat we vroeger de leukste dag vonden , dat was  knaokedag  dan mocht de vrijer zijn meisje bezoeken en in midden Limburg zei men sjutselsje af.

Dit eerste gedeelte wordt afgesloten met lekkere hapjes.

Na de pauze werd het heden besproken: veel oppassen op de kleinkinderen en wat er zoal komt kijken bij leren werken met de pc, de iPad, de mobile telefoon.

Al met al was het een gezellige middag .

Wandeling, woensdag 24 april.

Genieten van een natuurpareltje, het Strijthagerbeekdal.
Op woensdag 24 werden door dames van het Vrouwengilde Landgraaf de wandelschoenen aangetrokken om te genieten van een wandeling door een van de pareltjes natuur die Landgraaf rijk is: het Strijthagerbeekdal. Dit is een uniek stukje natuur dat zowel op natuurgebied als heemkunde en historie veel te bieden heeft. Zeker nu, in het voorjaar kan genoten worden van de voorjaarsflora. De vogels komen terug uit hun overwinterings-gebieden en geven weer klank en de bomen en planten kleur aan onze natuur.
De wandeling startte tussen twee spoorwegen in om daarna langs de spoordijk richting de oude Hopel te wandelen. De oude Hopel, een oase van rust. Daarna aan de ene kant het industrieterrein Dentgenbach en aan de andere kant het nieuwe  frisse groen. Een grote tegen-stelling. Een gedeelte van het bos in Strijthagen is in 1999 aangeplant door de schooljeugd tijdens de Boomfeestdag. Wandelend door het beukenbos, ook wel kathedraal genoemd en het naaldbos, kon genoten worden van het uitzicht op de vijvers die gevoed worden door de Strijthagerbeek. Deze beek voedt ook de molenvijver bij het kasteel Strijthagen. Bij het kasteel konden de kunstwerken van de Russische kunstenaar bewonderd worden. Deze kunstenaar woont op het kasteel samen met zijn gezin. Heerlijk relaxt werd verder gewandeld langs de vijver en de watermolen. Vanuit het bos achter de bakoven was het genieten van de meanderende Strijthagerbeek. Bij de Brasserie JoLo’s werd de wandeling afgesloten. Hier werd genoten van koffie en een frisdrank.  Jos Littmann


Bloesemtocht, donderdag 25 april.

Wij zijn met 40 dames met de bus naar Haspengouw geweest. Wij vertrokken om 12.30u vanaf station Landgraaf naar Tongeren om onze gids op te halen. Tongeren is de oudste stad van Vlaanderen en er zijn daar nogal wat Romeinse en middeleeuwse omwallingen. De gids wist heel veel interessante wetenswaardigheden te vertellen, ook over de omgeving. Helaas was de bloesem al ver uitgebloeid (het blijft altijd een gok met de natuur) maar de Haspengouw is een heel mooi gebied om door heen te rijden.
De koffie en taart werden helaas niet in de beloofde brasserie geserveerd, maar op een andere teleurstellende locatie.
Daarna reden wij o.a. naar Borgloon, centrum van de fruitteelt, naar Hoepertingen en langs het wijnkasteel Genoels-Elderen, het grootste wijndomein van het land. Vervolgens is de gids uitgestapt in Tongeren en waren wij om 18.00u weer terug in Landgraaf.

Bezoek Basquiat, dinsdag 2 april.

Kunstclub bezoekt de tentoonstelling Basquiat, the artist and his New York scène.
Van de gids kregen we uitleg over de werken die door Basquiat gemaakt zijn gedurende de tijd (1979-1980) dat hij in een klein appartement in East Village New York samenwoonde met Alexis Adler. In zo’n zelfde nagebouwde ruimte met ramen die op East Village uitkeken hingen zijn werken. Toentertijd was hij voornamelijk met graffiti bezig. Samen met een andere kunstenaar gebruikte hij de tag (handtekening) SAMO c ; same old shit. De teksten op de graffiti zijn vaak sarcastisch en een aanklacht tegen de maatschappij. Maar ook vaak onbegrijpelijk en onsamenhangend; losse teksten, woorden.
Op zijn werken kom je veelvuldig een kroon als een soort aureool tegen waarmee hij aangaf wat hij belangrijk vond. Ook tanden en lichaamsdelen spelen een grote rol in zijn werk.
Er waren ook werken te zien van andere kunstenaars die samen met Basquiat in een voormalige massage salon in Time Square experimenteerden. In de Times Square Show liet hij zijn werken voor het eerst zien aan publiek. Dit werd zijn grote doorbraak.
Na 1980 heeft hij, tot zijn dood in 1988, zo’n duizend werken achtergelaten, waarvan er 4 in Heerlen hangen. King of Egypt ll en lll, Ishtar, Beast en Untitled.
Voor ons was het interessant om kennis te maken met de kunstenaar Basquiat, maar zijn kunst begrijpen is een andere zaak.

De schat van Simpelveld, donderdag 28 februari.

DOp 28 februari gingen 30 leden van de kunstclub op bezoek bij Huize Loreto om de geweldige collectie van de Schat van Simpelveld te bekijken. We werden in drie groepen verdeeld en elke groep kreeg een eigen gids. Na de uitleg in de kerk, mochten we de door de zusters van het Arme kind Jezus gemaakte kerkelijke textilia bekijken: van priesterkleed tot altaarkleed. De ongekend hoge kwaliteit van de stukken, waar soms tientallen jaren aan is gewerkt, maakt dat de collectie tot de absolute wereldtop behoort.
Daarna bezochten we de wassen beelden, die de zusters maakten. De soms levensechte figuren van was werden verkocht naar vele landen. Het museum heeft een aantal groepen gerestaureerd en in oude luister hersteld. Daarnaast kregen we inzicht in het maakproces van deze kunstwerken.
Ook kregen we een indruk van het kloosterleven, waarin de zorg voor kinderen centraal stond. Tot slot namen we een kijkje in de schatkamer, waarin de meest uitzonderlijke en waardevolle exemplaren te vinden zijn: schilderijen, gouden kelken, met diamanten bezette monstransen en middeleeuwse sculpturen.