Franse slag

Een vakantie in geuren en kleuren.

Deze zomer waren we drie weken in de Provence. Begin juni is de streek nog heerlijk rustig en nog niet zo verzengend heet als het in juli en augustus kan zijn. We streken neer op een rustige camping met een vriendelijke patron die zich voorstelde als Olivier. We stalden de caravan onder een mooie schaduwrijke boom en we voelden ons ‘senang’. We vierden vakantie met de Franse slag. Wat dat precies is, valt moeilijk uit te leggen maar lekker is het wel. Na een dag of twee acclimatiseren werd het tijd voor wat actie. We gaan naar de regionale weekmarkt. We rijden door een zon overgoten land met lavendelvelden die nog niet helemaal in bloei staan. Wel gillend geel bloeiende bremstruiken en de felrode klaprozen die er voor zorgen dat er zo schitterende en weidse panorama’s ontstaan. We
rijden met open ramen en we ruiken de Provence. Het zijn de geuren die al heel lang uitvoerig worden bezongen en beschreven door romantici en het klopt. De markt wordt ondanks het vroege uur al druk bezocht door toeristen zoals wij en ook de Franse huisvrouwen doen hun boodschappen. Er is veel te zien en te beleven. De terrassen onder grote schaduwrijke platanen zijn al goed bezet. Wij slenteren langs de groenten en fruitkramen. We staan te watertanden bij de lekkernijen. Mooie kazen. Worsten, olijven en de kruiden. Het kleuren spektakel en het geurfeest van de kruiden verkopers is een prachtig gezicht op de zon overgoten markt die nu allengs drukker en warmer wordt. Tijd voor koffie! We strijken neer op een mooi terras. Nu kijken we naar een bonte stroom van
passanten en dat is meer dan bezienswaardig. Oude Franse dametjes die andere oude Franse dametjes ontmoeten en elkaar kussend begroeten alsof ze elkaar in geen tien jaar zagen. Zeurende, Nederlandse vrouwen die roepen dat de boontjes te duur zijn. Een zuinig kijkende Duitse dame die er schande van spreekt dat er (wat oudere) Franse mannen zijn die op dit uur al achter een glas Pastis zitten. Er flaneren elegant geklede vrouwen voorbij en mannen met hoog op getrokken sokken in Jeruzalem sandalen met akelig witte benen onder een te grote buik. Een groot zonnig en kleurig feest waarin een ontspannen vakantie
gevoel zich kan ontwikkelen. We vervolgen onze tocht. De potterie, weer een uitbundig kleuren festijn. De zeepjes en de snuisterijen, de kleding de schoenen de hoeden de bh’s en de matrassen. Tegen half twaalf zijn we weer terug met een tas vol groenten, fruit, verse geiten kaasjes, olijven een donkerbruin boerenbrood en een mooie blouse. We kregen intussen buren. Achter ons staan nu drie bevriende echtparen die druk in de weer zijn hun territorium in te richten. Ze komen uit het Gooi. Echte Gooische vrouwen…?     Maar dan komt het helemaal goed. Ze zijn wanhopig op zoek naar een Lidl. Zij vinden de boontjes  ook te duur.

Gerrie Drabbe