Lezing Pelgrimstocht Santiago de Compostella, woensdag 7 februari.

Margriet en Pierre Kusters hebben voor een afgeladen Pinkpopzaal hun verhaal verteld over hun voettocht naar Santiago de Compostella. Pierre had met hun zoon in de jaren negentig de tocht al eens gemaakt en hij wilde dat ook graag nog eens herhalen met zijn vrouw. In verschillende etappes en soms verspreidt over een aantal maanden (soms jaren) wordt er gelopen van het ene onderkomen naar het andere. Soms zijn dat hotels of pensions, maar ook heel vaak een zogenaamd casa de peregrinos. In zo’n pelgrimshuis slaap je op een slaapzaal in een stapelbed en er is weinig luxe, zoals je thuis gewend bent. Dus behalve het lopen met een zware rugzak in warm weer of regen (die van Pierre was meer dan 10 kilo), is het behoorlijk afzien. Dat afzien onderweg is natuurlijk een onderdeel van je pelgrimstocht om zo eens helemaal los van thuis en soms los van zorgen te komen en je leven te overdenken.
Onderweg hielden beide echtelieden een dagboekje bij om pas thuis elkaars dagboekje te lezen en beider ervaringen met elkaar te delen of te vergelijken.
Bij de aankomst, waarbij je bepaalde glorieuze verwachtingen hoopt te voelen, daar worden de meeste mensen ietwat teleurgesteld. De weg er naar toe is het allerbelangrijkste en zorgt wel voor mooie herinneringen.