Reis Normandië, 24 t/m 28 mei 2018.

Op donderdag 24 mei om 07.30 uur vertrokken 43 leden met C&O Travel naar Caen in Normandië.
De reis duurde veel langer dan gepland door de werkzaamheden aan de autoweg in de buurt van Namen. Toch hadden we nog tijd om Honfleur te bezoeken, dat we bereikten via de Pont de Normandie. Honfleur, aan de monding van de Seine, is haven- en vissersplaats, bekend als kunstenaarskolonie van de impressionisten; het geboortehuis van Erik Satie is nu museum en Françoise Sagan is er overleden. Het middelpunt is het Vieux Bassin, plezierhaven met rondom hoge huizen en terrassen. We bezochten ook de uit hout opgetrokken kerk Ste-Cathérine uit de 15e eeuw. Na aankomst in hotel Ibis Centre Caen konden we meteen aan tafel voor het diner in buffetvorm.

Vrijdag 25 mei, alweer een zonnige dag, bezochten we de fascinerende Mont Saint Michel, op de grens van Normandië en Bretagne. Volgens de legende verscheen aartsengel Michaël in 708 drie maal in de dromen van bisschop Aubert en gaf hem de opdracht om er een klooster te stichten. Dat de aartsengel hem daadwerkelijk had bezocht bleek uit de afdruk van de vinger in zijn voorhoofd, zo vertelde de – uitstekende – gids. In de loop van de eeuwen is de rots verder en steeds hoger bebouwd. De huidige abdijkerk vormt de top, met op de toren het vergulde beeld van Michaël met de draak. Om daar te komen moesten we 157 meter de hoogte in, zo’n 360 trappen, wat voor enkele mensen een onoverkomelijk probleem vormde; zij bezochten de stad. Bij de abdijkerk wachtten de laatste 100 trappen op ons en met zo’n 35 mensen zijn we tot de top gegaan. Overigens gingen we ook hier nog trappen omlaag, en dan weer omhoog om de kloostergang, de ridderzalen, kerkgewelven en de tredmolen te zien. Daarna volgden de weg en trappen omlaag….. door de smalle en zeer drukke straten van het stadje, dat 20 vaste bewoners heeft, paters en sinds enkele jaren ook nonnen. Jaarlijks bezoeken 3,5 miljoen mensen de Mont. De dam die vroeger het eiland met het vasteland verbond, is vervangen door een brug, zodat het water rondom weer vrij spel heeft. Parkeren gebeurt enkele kilometers verder en een shuttlebus (die alleen 2 voorkanten heeft !) brengt je tot op de brug.

Op weg naar St. Malo, mooie havenplaats in Bretagne kregen we toch wel honger, het bezoek aan de Mont Saint Michel was uitgelopen. Allereerst ging iedereen op zoek naar iets te eten, variërend van een sandwich, een crêpe of een gallette tot oesters en fruits de mer. Bij een crêpe hoort zoet, met iets hartigs belegd heet het gallette. De rondgang over de stadsmuur is 1,5 km, goed te doen. Binnen de stadsmuren van deze vroegere stad van zeerovers is de kathedraal St. Vincent de moeite waard.

Op de terugweg draaide de vriendelijke chauffeur oude Duitse hits, en toen tijdens een kleine file “Laila” van Bruno Majcherek klonk, gingen de flesjes wijn open. Het was een lange dag van 8.30 – 19.30 u. en toen wachtte ons weer het buffet in de eetzaal van het Mercure-hotel, het buurhotel waar we ’s avonds aten. Wie wilde kon daarna, elke avond, nog wat napraten in de bar van het hotel.

Zaterdag 26 mei begon grijs, regen en onweer dreigden maar de zon kwam en het werd 27 graden. We kregen een rondleiding door Caen door een Zwitserse gids. In Caen is duidelijk te zien dat een deel in 1944 compleet verwoest is, en modern, wel met de zelfde gele kalksteen uit de buurt, is opgebouwd, en dat een ander deel nog goed bewaard is. Het enorme kasteel, citadel op een heuvel, uit de 11e eeuw met kerk en musea ligt midden in Caen. We zagen het grafmonument van Willem de Veroveraar in de romaans-gotische Abbaye des Hommes en van zijn vrouw Mathilde in de romaanse Eglise St. Trinité bij de Abbaye aux Dames. Caen is vanuit de Middeleeuwen bekend als boekenstad en nu wandelden we langs een heel grote boekenbeurs.

Na een korte lunchpauze vertrokken we naar Bayeux. Zeg Bayeux en je zegt Tapisserie, romaans meesterwerk, het grootste “stripverhaal” ter wereld. Op een strook linnen van 50 centimeter hoog en bijna 70 meter lang wordt de slag bij Hastings (1066) en de verovering van Engeland door Willem de Veroveraar uitgebeeld. Het wandkleed is waarschijnlijk rond 1070 in een borduuratelier in het zuiden van Engeland gemaakt voor de kathedraal van Bayeux. De grote romaans-gotische Cathédrale Notre Dame heeft mooi versierde romaanse bogen. Tijdens ons bezoek was er een bruiloft, de bruidsmeisjes zagen we al bij het uitstappen uit de bus; alle dames droegen kleine hoedjes. Onder het genot van een ijsje, want het was echt ijsjes-weer, verkenden we Bayeux, waarbij de wandelaars en reisgenoten in het toeristentreintje naar elkaar zwaaiden. Als enige stad in Normandië is Bayeux niet verwoest in de Tweede Wereldoorlog en we zagen mooie oude huizen en adellijke paleizen.

’s Avonds voor de tv in de bar bleek dat onder de dames van het VGL veel aanhangers van Liverpool zitten en zij leefden enthousiast mee. Helaas won Liverpool de Champions League niet.

Zondag 27 mei was onweer voorspeld maar het was – alweer – zonnig en warm in een blauwe lucht. Met gids Marijke, een Nederlandse die er al 40 jaar woont, verkenden we de landingskust: het bunkercomplex van Point du Hoc, het Amerikaanse kerkhof van Colleville-sur-Mer, de restanten van de haven in Arromanches. Colleville is te vergelijken met Margraten en op de laatste zondag van mei is Memorial Day, precies dus toen wij er waren. Naast elk van de ruim 9000 kruisen en hier en daar een Davidsster worden op deze dag 2 kleine vlaggen geplant, een Franse en een Amerikaanse. Het blijft er indrukwekkend uitzien, al die witte rijen, hier met op de achtergrond de blauwe zee. In Arromanches konden we lunchen met zicht op de haven of met een sandwich aan het strand. Vanwege moederdag waren er prachtige versieringen in het zand gemaakt. De gids bracht ons ook naar de Pegasusbrug en het beroemde café ernaast, dat iedereen wel kent uit de film; de eigenaar verstopte zijn wijn en champagne bij het uitbreken van de oorlog en toen de Engelsen kwamen, heeft hij ze opgegraven. Nog elk jaar wordt dit – mét champagne – herdacht bij het beeld van majoor Howard tussen brug en café-museum Gondrée. We hadden het geluk dat de Pegasusbrug (een kopie, iets groter; de originele staat er vlak bij in het Mémorial Pegasus ) open ging zodat de werking van het systeem goed te zien was. Gids Marijke wist heel veel te vertellen over de start van de bevrijding in het westen. Ze toonde ons het helder-groene vlas dat hier verbouwd wordt – er is steeds meer vraag naar linnen – en wees ons op de Normandische koe: met roestbruine vlekken en een “bril” rond de ogen.

In de bus terug bleek dat Tom Dumoulin 2e was geworden in de Giro; we hebben ook wielerliefhebbers! Na het diner – zoals altijd een uitgebreid salade-buffet, potage, vlees en vis met toebehoren en het dessert-buffet – volgde weer een gezellige avond, in de bar of een wandeling door Caen.

Maandag 28 mei naar Rouen, een levendige en drukke winkel- en universiteitsstad, ook op maandag. Je kunt er een wandeling volgen langs de vakwerkhuizen. Hoewel er 3000 typisch Normandische vakwerkhuizen zijn verwoest gedurende de oorlog, staan er nog zo’n 2000, grotendeels in het kilometers lange voetgangersgebied. De bus liet ons vlakbij de kathedraal uitstappen. De bouw startte in 1145 en is pas in 1884 voltooid. De toren is 151 m hoog, de kathedraal is 137 m lang. De gotische westgevel is door Claude Monet in talloze variaties van licht geschilderd. Rechts daarvan staat de 15e eeuwse “botertoren”: die werd gefinancierd met het geld dat burgers aan de koning betaalden voor het privilege om boter te mogen eten in de vastentijd. Jeanne d’Arc is in Rouen veroordeeld en op de plek van de brandstapel staat nu de architectonisch interessante kerk met haar naam op de Place Vieux Marché, waar ook het oudste restaurant van Frankrijk ligt: La Couronne uit 1345. Simone de Beauvoir woonde en werkte drie jaar als lerares in Rouen en schrijft daarover in “De bloei van het leven”.

’s Middags vertrok de bus terug naar Landgraaf, waar we om 21.45 u arriveerden na een overheerlijk afscheidsdiner in Maastricht.

We kunnen terugzien op een mooie en interessante reis, alle dagen zon en op gezellige dagen in een goede sfeer. Marlies Pasmans-Zinzen
Honfleur:

Mont St. Michel:

St. Malo:
            

Stadswandeling Caen:

Bayeux:

D-day stranden: Pointe du Hoc, Omaha Beach, Colleville sur Mer, Arromanches, Pegasus Bridge

Hotel:

Rouen:

Slotmaaltijd:
          

Er zijn veel meer foto’s gemaakt (ca. 300). Degenen die meer foto’s willen zien/hebben, kunnen hun emailadres aan mij doorgeven (h.kleijnen.vgl@ziggo.nl).
Ik zal ze dan de foto’s via WeTransfer doen toekomen.